İstanbul Kitap Fuarı Onur Yazarları

Murathan Mungan İstanbul’da doğdu. Çocukluğu ve ilk gençlik yılları Mardin’de geçti. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü’nü bitirdi. Aynı bölümde “master”ını tamamladı. Çeşitli dergi ve gazetelerde şiirler, öyküler, metinler, deneme, eleştiri ve incelemeler yayımlayarak adını duyurdu.

Ankara’da Devlet Tiyatroları’nda ve İstanbul’da Şehir Tiyatroları’nda “Dramaturg” olarak çalıştı. 1987’de günlük gazete Söz’de, “Kültür-Sanat Sayfası” editörlüğü yaptı. 1991’de Remzi Kitabevi’ne “Çilek” amblemli özel bir koleksiyon dizisi hazırlayıp yönetti.

Ankara’da Devlet Tiyatroları’nda ve İstanbul’da Şehir Tiyatroları’nda “Dramaturg” olarak çalıştı. 1987’de günlük gazete Söz’de, “Kültür-Sanat Sayfası” editörlüğü yaptı. 1991’de Remzi Kitabevi’ne “Çilek” amblemli özel bir koleksiyon dizisi hazırlayıp yönetti.

Murathan Mungan 1989’da, İngiliz yazar Nell Dunn’ın “Steaming” adlı oyununu “Kadınlar Hamamı” adıyla sahneye koymuştur.

Mungan’ın döneminde Ankara İl Radyosu’nca seslendirilen iki tane de radyo oyunu vardır: Dört Kişilik Bahçe ve Ölümburnu.

Mungan bir tanesi filme alınan üç tane de film senaryosu yazmıştır. 1984’te Atıf Yılmaz tarafından filme alınan Dağınık Yatak’ın yanı sıra Dört Kişilik Bahçe ve Başkasının Hayatı adlı iki senaryosu daha vardır.

Murathan Mungan, bu arada yabancı yazarların öykülerinden ve yazılarından oluşan çeşitli seçkiler yayımlamayı sürdürmektedir.

Bugüne değin çoğu “Yeni Türkü” topluluğu tarafından seslendirilmiş olan şarkı sözleri yazmıştır. Yazdığı şarkıların Türkiye’nin önemli şarkıcıları, toplulukları tarafından yeniden seslendirilmesiyle oluşan Söz vermiş şarkılar adlı “cover” albümü 2004’te yayınlanmıştır. Bu albümü Aşk Tesadüfleri Sever ve 2020 Model adlı iki müzik albümü daha izlemiştir.

Kimi kitaplarının yanı sıra çeşitli yazıları ve şiirleri bugüne değin İngilizce, Almanca, Fransızca, İtalyanca, İsveççe, Norveççe, Lehçe, Yunanca, Fince, Boşnakça, Bulgarca, Farsça, Kürtçe, İspanyolca, Slovence, Çekçe, Danimarka, Hollanda ve Ukrayna dillerine çevrilerek çeşitli dergi, gazete ve seçkilerde yayımlanmıştır. Mungan, Almanya, Avusturya, Hollanda, Danimarka, İsviçre, Fransa, Amerika, Yunanistan, Çekya, Slovakya, Ukrayna, Polonya’da çeşitli söyleşi ve okuma programlarına katılmıştır. Yurtiçinde ve yurtdışında Mungan’la ilgili çeşitli radyo ve televizyon programları yapılmıştır.

2018 yılında ilgili kuruluşun dünya edebiyatından seçtiği altı yazardan biri olarak Berlin’de bir yıl boyunca DAAD bursuyla yaşamıştır.

Yazar 1985’ten beri İstanbul’da yaşamakta ve 1988’den beri serbest yazar olarak çalışmaktadır.

Liseden sonra gazeteciliği meslek olarak seçen Yalvaç Ural, Milliyet Gazetesi'nde editör olarak çalışmaya başladı. Gazetecilik yaşamı boyunca birçok farklı yayınevi ve gazetede görev aldı. 23 yılda 25 çocuk dergisi yayımladı ve yurtdışında yayımlanan Türkçe dergilere katkıda bulundu. "Gölcüğün Küçük Avcıları" adlı öyküsü İngilizceye çevrilerek 1996 yılında Oxford University Press tarafından ortaöğretim çocukları için hazırlanan "Dört Türk Öykücüsü" adlı kitapta yer aldı. Yalvaç Ural'ın, Feridun Oral ile birlikte hazırladıkları "Korkuluğun Kalbi" kitabının ilk baskısı Avusturya'da Almanca olarak yayımlandı. Bir yıl içinde iki baskı yapan kitap, Avusturya'nın komşu ülkesi Almanya'da 1995'te en çok satan kitaplardan biri oldu.Yalvaç Ural'ın "Sihirli Pabuçlar" kitabı ilk kez minik bir kitap olarak basıldı. Daha sonra Hollanda Televizyonu "Nederlandse Omroep Stichting" bu kitabı çok sevdi ve "Sihirli Pabuçlar"ı Yalvaç Ural'a 10 bölümlük, bilgisayar animasyonuyla yapılmış bir TV çizgi film dizisi olarak yaptırdı. "Sihirli Pabuçlar," TRT tarafından da 27 bölümlük çizgi film olarak Denge Animasyon'a hazırlatıldı ve iki yıl boyunca gösterimde kaldı.Ayrıca, TRT aracılığıyla İsveç, Norveç, Danimarka ve Finlandiya televizyonlarına satılan "Sihirli Pabuçlar," Almanya'da korsan kaset olarak piyasaya çıktı. "Sihirli Pabuçlar"ın yanında "Evliya Çelebi'nin Gezileri - Az Gittik Uz Gittik," "Tekir Noktalama İşaretlerini Öğretiyor" gibi diğer Yalvaç Ural eserlerinin animasyon dizileri de hazırlandı.1996 yılında Yalvaç Ural'ın "Müzik Satan Çocuklar" (Çingenece: Gili baši i violina) adlı öyküsü Çingenece olarak basıldı. Bu kitap, dünyada ilk kez Çingenece basılan çocuk kitabı olma özelliğine sahiptir. Makedonya'da, yine Yalvaç Ural'ın "La Fonten Orman Mahkemesinde" adlı öyküsü ile birleştirilip tek kitap haline getirildi ve Makedonya'daki okullarda "Müzik Satan Çocuklar" kitabı yardımcı ders kitabı olarak okutulmaya başlandı. Çocuk edebiyatındaki çalışmalarıyla yurtdışında da ünlenen Yalvaç Ural, Hollanda'daki 5. Uluslararası Çocuk Şiir Festivali'nde "Armonikanın Şairi" ve "Dünya Çocuk Şiirinin Şampiyonu" diye adlandırılmıştır.2017 yılında Dil Derneği Beşir Göğüş Türk Dilini ve Çocuk Edebiyatını Geliştirme Ödülü, Yalvaç Ural'ın "Yabanöküzü Boynuzlu Tilki" adlı çocuk şiiri kitabına verilmiştir.

1940’ta İzmir Kız Lisesi’ni, ardından 1944’te İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni tamamladı. Bir süre Ankara’da Ulus gazetesinde çalıştıktan sonra Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ne ilk kadın asistan olarak giren Abadan Unat, 1955’te “Kamuoyu ve Etki Alanı” adlı teziyle doktor unvanını aldı. 1958’de siyaset bilimi dalında önce doçentliğe ve 1962’de profesörlüğe atandı. SBF’de Siyasal Davranış Kürsüsü’nü kuran Nermin Abadan Unat siyaset sosyolojisi ve kitle iletişim konularının dışında 1963’ten beri özellikle Türk dış göçüyle ilgili sorunlara eğildi, yurt içi ve yurt dışında çeşitli araştırmalar gerçekleştirdi. Bu konuda Türkçe, Almanca, İngilizce kitaplar, makaleler yayımladı. Aynı zamanda kadın çalışmaları ile ilgilenen yazar, 1978- 1999 yılları arasında Avrupa Konseyi Kadın- Erkek Eşitliği Komisyonu’nda Türkiye’yi temsil etti. Uzun yıllar, A.Ü Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde öğretim üyeliği yapan Unat, 2016 yılına kadar da Boğaziçi Üniversitesi’nde yarı zamanlı olarak dersler verdi. Avrupa ve ABD’nin çeşitli üniversitelerinde konuk profesör olarak dersler veren Nermin Abadan Unat, 1967-1970 yılları arasında Uluslararası Siyaset Bilimi Derneği’nin (IPSA) ikinci başkanlığını, 1978-1982 yılları arasında ise Türk Sosyal Bilimler Derneği’nin genel başkanlığını yürüttü. 1978-1980 yılları arasında TBMM’de kontenjan senatörü olarak görev yapan Abadan Unat’a 1978 yılında Federal Almanya Cumhurbaşkanlığı tarafından Yüksek Liyakat Ödülü, 1998’de Aydınlanmanın Kadınları, 2000’de Fullbright Yaşam Boyu Akademik Hizmet, 2004’de Kültür Üniversitesi Yürekli Kadın, 2006’da Marmara Yaşam Boyu Başarı, 2010’da İstanbul Beşiktaş Kent Konseyi Onurlu Yaşam, 2011’de ODTÜ Büyük Hizmet, 2012’de Vehbi Koç Vakfı Eğitim, 2014’de Bodrum Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği, 2015’de İÜ Kadın Araştırmaları Merkezi, 2016’da Ankara Mülkiyeliler Birliği Mülkiye Büyük Ödülü gibi ödüllere layık görüldü.

Arnavutköy Amerikan Kız Koleji ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde okuduktan sonra Turizm ve Tanıtma Bakanlığı’nda tercüman olarak çalıştı. Çeşitli gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. Edebiyatçılar Derneği’nin kurucuları arasında yer alan Eray, Türkiye Yazarlar Sendikası ile Uluslararası Yazarlar Birliği (PEN) üyesidir. Zengin bir düş gücünün ürünleri olan öykülerinde toplumsal ve bireysel gerçeklikleri, çağrışımlarla yüklü bir dille, gerçeklikten gerçek ötesine uzanan iğneleyici, ironik bir anlatımla sergiledi. “Fantastik gerçekçilik” akımının Türkiye’deki en verimli kalemlerinden biri olarak değerlendirilen Eray, kendisini “büyülü gerçekçiliğe” yakın bulduğunu belirtiyor. “Gerçekle gerçeküstü arasında köprüler kuran, masalsı öğelerle beslenen” (Behçet Necatigil) yapıtlarıyla tanındı.1977 ve 1978 yıllarında Yaratıcı Yazın dersleri verdiği ABD Iowa Üniversitesi’nin Onursal Üyesi oldu. Yazmaya 1959’da henüz ortaokuldayken kaleme aldığı öyküsü “Mösyö Hristo” ile başlayan Eray’ın ilk öykü kitabı “Ah Bayım Ah” 1975’te çıktı. “Laz Bakkal” başta olmak üzere pek çok öyküsü kültleşti. “Karanfil Gece Kursu” öyküsüyle 1988 Haldun Taner Öykü Ödülü’nü, Aşkı Giyinen Adam romanıyla 2002 Yunus Nadi Roman Ödülü’nü kazandı. Türk Kütüphaneciler Derneği En İyi Romancı Ödülü (2009), Başkent Rotary Kulübü’nün Meslek Ödülü (2010) ve Fantazya ve Bilimkurgu Sanatları Derneği’nin ilk Mavi Anka Ödülü’ne (2014) layık görüldü. Nazlı Eray’ın öykü, roman ve oyunları pek çok dile çevrildi."Erostratus" (1977) adlı oyunu, Sartre, Montaigne, Camus, Unamuno, Pessoa ve Bauer’in Erostratos yorumlarıyla birlikte "Blood and Ink"te (Kan ve Mürekkep) yer aldı. Öykülerinden kısa film ve televizyon dizileri yapıldı. “Monte Kristo” ve “Rüya Sokağı” öyküleri 2005’te İtalyan yönetmen Angelo Savelli tarafından "L’ultimo Harem" (Son Harem) adıyla oyunlaştırıldı, İtalya ve Türkiye’de sahnelendi.

İstanbul Erkek Lisesi’ni bitirdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde Türkoloji okudu. 1967’de şair Sennur Sezer’le evlendi. Cumhuriyet gazetesinde 20 yıldan uzun bir süre düzeltmen olarak görev yaptı. 1974 - 1989 yılları arasında Türkiye Yazarlar Sendikası’nın genel sekreterliğini yaptı. 1981’de YAZKO’nun ikinci başkanlığına getirildi. Aralarında Yazko Edebiyat, Yazko Çeviri ve Hürriyet Gösteri’nin de bulunduğu edebiyat dergilerinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı. İlk öykülerinde İstanbul’un kenar mahallelerinde yaşayan yoksul insanların günlük yaşamlarını ayrıntılarına inerek ve ruhsal çözümlemelere ağırlık vererek anlattı. Ödülleri arasında Sur 1964 Sait Faik Hikâye Armağanı; Yağma 1972 TDK Hikâye Ödülü; Gözleri Bağlı Adam 1978 Sait Faik Hikâye Armağanı (S. Baran ile paylaştı); “Çamlıca” röportaj- öyküsü 1980 Çağdaş Gazeteciler Derneği Yılın Başarılı Gazetecisi Ödülü; Keloğlan ile Köse 1990 Sıtkı Dost Çocuk Edebiyatı Ödülü (birincilik); Cambazlar Savaşı Yitirdi 1991 Haldun Taner Öykü Ödülü (N. Ay ile paylaştı); “Babıâli Ölüyor mu?” 1993 Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Türkiye Gazetecilik Başarı Ödülü bulunuyor. 70 yıl boyunca yazdığı öykülerin tümü “Toplu Öyküler” başlığı altında tek kitap olarak yayımlandı.

1967’de “Savaş Çiçekleri” adında öyküsü Yeni Ufuklar’da yayımlandı. 119 yaşında Cumartesi Yalnızlığı isimli ilk öykü kitabı basıldı. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ndeki öğrenimini 1972'de yarım bıraktı. 1973’te Destan Gönüller adıyla ilk romanı çıktı. İleri, romancılığının yanı sıra yayımladığı anı kitapları ve Türk edebiyatı üzerine incelemeleriyle de dikkatleri çekti. 1976’da Dostlukların Son Günü’yle Sait Faik Hikâye Armağanı’nı, 1977’de Her Gece Bodrum’la Türk Dil Kurumu Roman Ödülü’nü aldı. Yaşarken ve Ölürken (1981) Milliyet Sanat dergisince Yılın Romanı seçildi. Kırık Bir Aşk Hikâyesi adlı senaryosu Sinema Yazarları’nca 1982-83 mevsiminin en iyi senaryosu ödülüne layık görüldü. Mavi Kanatlarınla Yalnız Benim Olsaydın (1991) Türkiye Yazarlar Birliği Roman Ödülü’nü aldı. Allahaısmarladık Cumhuriyet adlı oyunu 1997’de hem Afife Jale hem de Avni Dilligil Ödüllerini aldı. İleri’ye 1999 yılında, Türkiye Gazeteciler Cemiyeti “televizyon” alanında Kültür-Sanat Ödülü verdi. Radyo çalışmaları dolayısıyla aynı yıl Dialog Medya Ödülü’nü aldı. 2001’de Bu Yaz Ayrılığın İlk Yazı Olacak yayımlandı ve 2002 Orhan Kemal Roman Armağanı’yla ödüllendirildi. Selim İleri ayrıca, 2003 yılında Uzak, Hep Uzak adlı deneme kitabıyla Sedat Simavi Edebiyat Ödülü’nü, 2005 yılında İstanbul›un Sandık Odası adlı kitabıyla da TYB’nin Hatıra-Gezi alanındaki ödülünü, 2012’de ise Aydın Doğan Ödülü’nü, 2021’de Erdal Öz Edebiyat Ödülü’nü aldı. Aynı yıl Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü’ne layık görüldü.

Kutlu, yazarlığa 35 yaşında iken başladı. İlk öykü ve yazıları Özgür İnsan dergisinde "Aygen Berel" adıyla yayımlandı. İlk romanı Kaçış'ı 1977'de tamamladı. 1980'de 20 yıllık hizmet süresi dolduktan sonra kamudaki görevinden ayrılarak tamamen yazarlığa yöneldi ve ardı ardına romanlar yayımladı. 1985 yılında Bir Göçmen Kuştu O adlı romanıyla Madaralı Roman Ödülü'nü kazanan Kutlu, artık eşinden ayrılmış, yaşamını sanata endekslemişti. Bu romanında bir Osmanlı aydınının yaşam öyküsünü daha çok kadınlara yansıyan bölümüyle anlattı. Bir Göçmen Kuştu O romanının devamı niteliğindeki Emir Bey'in Kızları'nı 1999 yılında yayımladı. 1990 yılında Sen de Gitme Triyandafilis adlı yapıtıyla Sait Faik Hikâye Ödülü'nü aldı. Bu öykü Sen de Gitme adıyla sinemaya uyarlandı. 1996'da Altın Portakal ve Altın Koza film festivallerinde, yazarın bizzat kazandığı En İyi Senaryo Altın Koza Ödülü de dahil, toplam 14 ödül toplayarak büyük bir başarı kazanmıştı. Hoşçakal Umut ile Solgun Sarı Bir Gül, Kutlu'nun filmi çekilen diğer yapıtlarıdır. Ayla Kutlu, 1990'larda çocuk kitaplarına yöneldi ve yirmiye yakın çocuk kitabı yazdı. Aynı dönemde kadın sorunlarına eğilen yapıtlar da verdi. Kadın sorunlarını açıkça ortaya koyan yapıtlarından Kadın Destanı adlı manzumesini klasik destan yapısı ve koşuk biçiminde kaleme aldı. Bu yapıt, Gılgamış Destanı'na bir gönderme idi; Kutlu, Kadın Destanı'nda kadının mitolojik çağlardaki öyküsünü bugünkü hikâyesine bağlamıştı. 1992 yılında Türkistan'da resmi bir görevde bulundu, 1995'te Kadın Kurultayında üye olarak bulundu. 1995 yılında yazdığı Mekruh Kadınlar Mezarlığı, Yunus Nadi Roman Armağanı'na değer bulundu.

1959'da İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümünden mezun oldu ve Prof. Dr. Takiyettin Mengüşoğlu'nun asistanı olarak bu bölümde göreve başladı. 1965'te hazırladığı "Schopenhauer ve Nietzsche'de İnsan Problemi" başlıklı tezle doktor oldu. 1965-1968 arasında Erzurum Atatürk Üniversitesinde görev yaptı. 1970'te doçent, 1978'de profesör oldu. 1983’te Uluslararası Felsefe Kuruluşları Federasyonu FISP'in yönetim kuruluna seçildi ve 1988-1998 arasında genel sekreter, 1998-2003 yılları arasında da federasyon başkanı olarak görev yaptı. Hâlen bu federasyonun onursal başkanıdır. 1969'da Hacettepe Üniversitesinde felsefe bölümünü kurdu ve 2003 yılında emekli oluncaya dek bölümün başkanlığını yaptı. 1997'den beri Maltepe Üniversitesinde İnsan Hakları ve Felsefesi Uygulama ve Araştırma Merkezinin yöneticiliğini yapmaktadır ve bu merkez bünyesinde kurulan UNESCO kürsüsünün başkanıdır. Ayrıca Koç Üniversitesi mütevelli heyeti üyesidir. 2015 yılında ODTÜ tarafından kendisine "Senato Özel Ödülü" verildi.

1963'te Mimar Sinan Üniversitesi'nin mimarlık bölümünden mezun olan Tan Oral, üç yıl mesleğini icra ettikten sonra karikatür, film ve çizgi film konularıyla ilgilenmeye başladı. 1969 yılında Sanatçılar Birliği'ne üye olan Oral, 1971'de bu oluşumun başkanlığını yaptı. Bu süreçte Ant, Yeni Gün, Yansıma, Özgür İnsan gibi dergi, gazete, sendika yayın organlarında karikatürleri yayımlandı. Dostlar Tiyatrosu için filmler hazırladı.1973'te üye olduğu Karikatürcüler Derneği'nde 1979'a kadar yönetim kurulu üyeliği, yazmanlık ve üç dönem başkanlık görevlerinde bulundu. İlk kez Politika gazetesinde günlük karikatürler çizmeye başladı. Bir dönem, mezun olduğu Mimar Sinan Üniversitesi'nin Uygulamalı Endüstri Sanatları Yüksek Okulu’nda ve Eskişehir Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi canlandırma sanatları bölümünde öğretim görevlisi olarak çalıştı. Kendisine Hollanda Deventer Cartoon Festivali Altın Kalem Ödülü (2001), Fransa St. Juste-le-Martel En İyi Yabancı Basın Çizeri Ödülü (2002), Akşehir Nasreddin Hoca Altın Eşek Gülmece Ödülü (2003), Nokta Dergisi Doruktakiler Ödülü (2005) gibi pek çok ödül verilen sanatçının çalışmaları, çeşitli yayın organlarında yer aldı. Yurt içinde açtığı çok sayıdaki karikatür sergisinin yanı sıra, Almanya Darmstad ile Münih’te, Yunanistan’da Rodos ile Atina’da ve Kıbrıs’ta yapıtlarını sergiledi. Karikatürleri çeşitli dergilerde ve günlük olarak da Cumhuriyet gazetesinde yayınlanmakta.

1964 yılında Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nden Yüksek Mimar olarak mezun olan Dorsay, iki yıl sonra Cumhuriyet gazetesinde sinema üzerine yazmaya başladı ve zamanla bunu asıl meslek olarak seçti. Cumhuriyet’te 27 yıl sürekli yazdıktan sonra Milliyet ve Yeni Yüzyıl gazetelerinde yazdı. En son olarak Sabah'ta yazmaya başladı. Tarihî Emek Sineması'nın yıkılması üzerine 8 Nisan 2013 tarihinde yazdığı köşe yazısıyla da bu gazeteden ayrıldı. Şu an Yarına Bakış gazetesinde yazarlığa devam etmektedir. Sinema dışında yemek kültürü, şehircilik ve yaşam kültürü üzerine yazılar yazarak kitaplaştırdı. İKSV yürütme kurulu ve SİYAD kurucu üyesi ve onursal başkanı olan Atilla Dorsay, aynı zamanda müzikle de ilgilenmektedir. 1986'dan bu yana TRT 2'de sinema üzerine programlar yapan Dorsay, ayrıca o yıldan 1995'e kadar dokuz yıl boyunca TRT Radyo 3’te müzik programları yaptı. Daha sonra bir süre, ATV'de yayınlanan Yaşamdan Dakikalar adlı haftalık söyleşi programında yer aldı. Çeşitli festival ve yarışmalarda jüri üyeliği yapan yazar, FIPRESCI (Uluslararası Sinema Eleştirmenleri Federasyonu)’nun Türkiye temsilcisidir. 1979'da çevrilen Vatandaş Rıza adlı bir de film senaryosu yazmış olup, sadece Yeşilçam değil, dünya sinemalarını da yakından izlemektedir. Bugüne kadar 40'tan fazla kitap yazmıştır. Legion d’honneur, Palmes académiques, TDK Basın Ödülü, İstanbul, İzmir ve Antalya Film Festivalleri Emek Ödülleri, 2010: Altın Koza Film Festivali – Yaşam Boyu Onur Ödülü gibi birçok ödül almıştır.

1958 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun oldu. Anayasa Hukuku kürsüsünde asistan olarak akademisyenlik hayatına başladığı Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde 1968 yılında doçentliğe, 1979 yılında ise profesörlüğe yükseldi. Akademisyenlik yıllarının başlarında bir süre Yön dergisinde yazıları yayınlandı. 1962-1964 yılları arasında Rockefeller bursuyla gittiği Paris'te çalışmalarına devam etti. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ndeki atmosferin yetişmesinde önemli payı olduğunu vurgulamış ve o dönemde takip ettiği Forum dergisinden dolayı kendisini "Forumcu" olarak nitelemiştir. 12 Eylül Darbesinden sonra görevinden istifa ettikten sonra çalışmalarını Fransa'da sürdürdü. 1992 yılında eski görevine dönen Timur, 2002 yılına emekli olana kadar buradaki görevini sür­dürdü. Mülkiye’nin 150. kuruluş yılında (2009) “Mülkiye Büyük Ödülü”ne layık görüldü.

Bir süre İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde öğrenim gördükten sonra okulu bıraktı. 1958 yılında avukat Cevdet Dayıoğlu ile evlendi, bu evlilikten iki oğlu oldu. Dışarıdan sınavlara girerek Çapa Öğretmen Okulu'nu bitirip ilkokul öğretmeni oldu. Silivri’nin köylerinde, Şişli Talatpaşa İlköğretim Okulu’nda ve Selim Sırrı Tarcan İlköğretim Okulu'nda öğretmenlik yaptı. Öğretmenlik yaptığı sırada çocuk kitaplarının yetersizliğini fark etti. Sınıfta öğrencilerine anlattığı öyküleri öğrencilerinin sevmesi üzerine 1963-1971 yıllarında çocuklar için birer öykülük küçük kitaplar hazırladı. 1964-1965 yılında Yunus Nadi Hikaye Yarışması'na "Döl" adlı hikâyesi ile katıldı ve bir oy farkla ikincilik kazandı. Gilbert Delaheye- Marcel Marlier'ın Martine adlı orijinali Fransızca olan resimli çocuk kitaplarının ilk onaltı sayısını, Ayeşegül dizisi olarak Türkçeye uyarladı. 1970 yılında "Döl", 1971 yılında Fadiş adlı romanı yayımlandı. Kendi yaşamından izler taşıyan Fadiş romanı Türkiye'de çocuk klasikleri arasına girdi. 2021'de 100. baskını yapan Fadiş romanı ülkede üç nesil tarafından okunan bir kitap olmuştur. 1967- 1987 yılları arasında çocukların eğitim ve öğretim sorunları ile Türkiye'deki ilköğretim düzenini irdeleyen yazıları, Cumhuriyet ve Milliyet gazetelerinde yayımlandı. Eserleri birçok dile çevrilen Dayıoğlu'nun Almanca'ya çevrilen Dünya Çocukların Olsa romanı, 1984 yılında Alman Yayıncılar Birliği tarafından dünyaca ünlü yazarların eserlerinden seçilen "Gençliğe Yarın Umudu Veren Üç Yüz Kitap" listesine girdi. 1987 Türkiye Aile Sağlığı ve Planlaması Koç Vakfı Ökü Ödülü, "Gül Gelin" öyküsü ile, 1987 Kültür ve Turizm Bakanlığı Çocuk Edebiyatı Ödülü, Kaf Dağı'nın Ardına Yolculuk" romanı ile 1988 TRT 10. Uluslararası 23 Nisan Çocuk Şenliği'ne çocuk kitapları yazarı ve 1990 Altın Kitaplar ödülü gibi bir çok ödüle layık görüldü.

Yüksek öğrenimine İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nin resim bölümünde başladı. Daha sonra Paris'e giderek, üniversite hayatını orada sürdürdü. Türkiye'ye döndüğünde Mavi dergisinde yazmaya başladı ve bu yazılarla tanındı. Dergiden sonra Ada Yayınları'nı kurdu ve 1976'dan 1990'a değin pek çok yerli ve yabancı yazarın ve şairin yapıtını yayımladı. Edebiyatın pek çok alanında, pek çok dünya diline çevrilen metinler üretti. Öykülerinin yanı sıra özellikle 1950 ve 1960’lı yıllarda Ataç, Yeni Dergi, Eylem, Papirüs, Ant, Soyut özellikle de Yeni Ufuklar dergisinde yayımladığı çağdaş sanat ve estetik sorunlarına ilişkin inceleme yazıları, çevirileri ve kimi yazıları tartışma yarattı. Bütün yapıtlarında insanın yalnızlığını, yabancılaşma duygusunu, mutsuzluğunu yer yer fantastik bir anlatımla ele aldı. “Tek bir gerçeğin” olmadığı görüşünden hareket ederek öykülerinde “gerçeği”çeşitli biçimlerde yansıtmayı denedi. “Bir Gemide” adlı kitabıyla 1979 Sait Faik Armağanı, “Ders Notları” ile 1979 Türk Dil Kurumu Ödülü, “Eylülün Gölgesinde Bir Yazdı’’ ile 1988 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü’nü aldı. Abidin Dino, Yüksel Arslan, Bedri Rahmi, Eren Eyüboğlu, Füreya, Aliye Berger, Ergin İnan gibi sanatçılar üzerine yayınlanmış kitapları da bulunuyor.

1949 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi'nden Yüksek Mimar olarak mezun oldu. 1952'de aynı kurumun Mimarlık Tarihi ve Rölöve Kürsüsü'ne asistan olarak atandı. Türkiye'de ilk restorasyon dersini veren Paolo Verzone'nin çevirmenliğini yaptı. 1953'te Aspendos Tiyatrosu onarımında danışmanlık yapan Kuban, 1953-1956 arasında Kapadokya ve Pisidia'daki Antik Çağ ve Hristiyan anıtlarının araştırılmasında Verzone'nin asistanlığını yaptı. 1954'te yeterlilik tezi olarak, Türkiye'de batılılaşmayı ilk kez bir mimarlık ya da sanat tarihi sorunsalı olarak ele alan Osmanlı Barok Mimarisi Hakkında Bir Deneme adlı çalışmasını hazırladı. 1954'te İTÜ Mimarlık Fakültesi'nce Rönesans mimarlığının araştırılması amacıyla İtalya'da görevlendirildi ve Roma'da yaşadı. Yurda döndükten sonra Osmanlı Dini Mimarisi'nde İç Mekan Teşekkülü - Rönesansla Bir Mukayese adlı teziyle doçent unvanını aldı. Verzone Mimarlık Tarihi ve Rölöve Kürsüsü’nden ayrıldıktan sonra Mimarlık Tarihi ve Rölöve Kürsüsü sorumlusu olarak restorasyon dersini ve birçok başka dersi üstlendi. Doğan Kuban, konuk öğretim üyeliklerinin yanı sıra 1963’ten başlayarak, çeşitli ABD eyaletleri, Danimarka, Hollanda, İsviçre, İtalya, Macaristan,Kanada, Pakistan, Sudan, Suudi Arabistan, Mısır, Fas, Endonezya ve Singapur’daki üniversite, müze ve araştırma merkezi gibi pek çok bilim kurumunda konferanslar verdi. 2019 yılında Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülüne layık görülmüştür.

Çapan 1956 yılında Cambridge Üniversitesi İngilizce edebiyat bölümünden mezun oldu. İlk şiirini 1952 yılında Varlık dergisinde yayımladı. Dönem, Şiir Sanatı, Papirüs, Yeni Dergi, Yücel, Yeditepe, Seçilmiş Hikâyeler, Milliyet Sanat, Adam Sanat gibi dergilerde yayımladığı şiirleri ve çevirileriyle dikkat çekti. Şiirleri yurt dışında Fransa ve İngiltere'de yayımlandı. 1959’da Pazar Postası’nda tiyatro eleştirileri yazdı. Radyo ve televizyon programları hazırladı. Çapan, “Dön Güvercin Dön” adlı ilk şiir kitabıyla 1986 Necatigil Şiir Ödülü’nü aldı. İkinci şiir kitabı “Doğal Tarih” 1989’da, üçüncüsü “Sevda Yaratan” 1994’te, bu üç kitaptan seçilip Fransızcaya çevrilen şiirleri ise “L’hiver est fini” adıyla 1996’da Fransa’da, gene bu kitaplardan İngilizceye çevrilen şiirleri ise 2001’de “Where Are You Susie Petchek” adıyla İngiltere’de yayımlandı. Son yıllarda yazdığı şiirlerini “Ne Güzel Yolculuktu Aklımdan Çıkmaz”, “Ara Sıcak”, “Su Sesi” ve “Son Duraktan Bir Önce” kitaplarında bir araya getirdi. “Su Sesi” Ruth Christie’nin çevirisiyle Arc Publications tarafından “The Voice of Water” başlığıyla İngiltere’de yayımlandı. 2017’de Erdal Öz Edebiyat Ödülü ile Sedat Simavi Edebiyat Ödülü’nü, 2018’de Ceyhun Atuf Kansu Şiir Ödülü ve Metin Altıok Şiir Ödülü’nü, 2021’de Yunus Nadi Şiir Ödülü’nü aldı.

İlk öyküsü Olumsuz Hikâye, 1956’da Seçilmiş Hikâyeler Dergisi’nde yayımlandı. 1956’dan 1958'e dek öykülerini Türk Dili, Yenilik ve Pazar Postası’nda yayımladı. Yazarlığının ilk dönemini “gençlik hevesi” olarak tanımlayan Füruzan, asıl eserlerini 1960’lı yıllarda vermeye başladı. 1964-1972 arasında Dost, Yeni Dergi ve Papirüs'te yayınlanan öyküleriyle dikkat çekti. İlk kitabı Parasız Yatılı ile 1972 Sait Faik Hikâye Armağanı'nı kazanınca ünlendi. Bu ödülü kazanan ilk kadın yazar unvanını aldı. Parasız Yatılı'yı Kuşatma ve Benim Sinemalarım adlı öykü kitapları izledi. Yapıtları başta Almanca olmak üzere İtalyanca, İngilizce, Fransızca, Boşnakça, Bulgarca, Farsça gibi çeşitli dillere çevrilmiştir. 2006 yılında Ankara Öykü Günleri Onur Ödülü ve 12 Mart dönemini anlattığı ilk romanı Kırk Yedi’liler ile 1975 TDK Roman Ödülü’nü kazandı.

Türk Tiyatrosu, Geleneksel Türk Tiyatrosu, Türk-İslâm Tasvir ve Süsleme Sanatları hakkındaki araştırmalarıyla tanınmış bilim ve kültür araştırmacısıdır. Yazı hayatına 1954 yılında edebiyat, opera ve bale eleştirmenliği ile başlayan And, Ulus gazetesinde 15 yıl boyunca tiyatro eleştirileri yazdı. Ayrıca Forum, Değişim, Dost, Türk Dili gibi dergilerde yazıları yayınlandı. Kuruluşundan itibaren Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümünde otuz yıldan uzun bir süre ders verdi. 1969 yılında Meşrutiyet Çağı Siyasal, Hukuksal ve Toplumsal Düzeninin Türk Tiyatrosuna Etkisi başlıklı teziyle doktor, 1975'te Osmanlı Tiyatrosu başlıklı teziyle doçent, 1980'de Dünyada ve Bizde Gölge Oyunu adlı takdim teziyle profesör oldu. Metin And, Türk Dil Kurumu Bilim Ödülü , Türkiye İş Bankası Bilimsel Araştırma Ödülü, Fransız devletinin "Officier de l’ordre des Arts et des Lettres" nişânı, İtalya Cumhurbaşkanlığı Şövalyelik nişânı, Türkiye Bilimler Akademisi Hizmet Ödülü (1998) gibi ödül ve nişanlar aldı.

1954 yılında ilk yazısını yayımlayan Doğan Hızlan, pek çok edebiyat dergisi ile Cumhuriyet gibi gazetelerin sanat sayfalarının yönetimini üstlendi. Ayrıca, birçok gazete ve dergide eleştiri yazıları kaleme aldı. Hürriyet gazetesinin pazar ilavesinde yayımlanan yazıları, Aynadaki Bakışlar başlığıyla yayımlandı. 2012 yılında Antalya Atatürk Kültür Parkı bünyesinde adına açılan kütüphaneye 20.000 kitap bağışladı. 2011 yılında Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülünü, 2016’da ise Mersin Kenti Edebiyat Onur Ödülü’nü aldı. Sanat ve edebiyat alanına yaptığı önemli katkılar nedeniyle, 2021 yılında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi tarafından kendisine fahrî doktor unvanı verildi. Hürriyet gazetesindeki köşesinde yazmaya, TRT 2'de Karalama Defteri başlıklı bir edebiyat programına devam ediyor.

1957'de Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi. Hukuk Müşavirliği görevinde çalışan ve emekli olan O. Bener 1950'de New York Herald Tribune gazetesi ile Yeni İstanbul gazetesinin birlikte düzenlediği öykü yarışmasında Dost isimli eseriyle üçüncülük kazandı. Daha sonra Seçilmiş Hikâyeler, Varlık, Yeditepe dergilerinde yayımlanan şiir ve öyküleri dikkat çekti. Gündelik olaylarla, bilinçaltında birikmiş yaşam parçalarını birleştirdi. Sürekli yeni anlatım biçimleri arayan yazar, bu yönüyle zaman zaman şematizme düşmekle, dış gerçekleri yanlış yerlere koymakla, hatta bozmakla eleştirildi. O. Bener'in eserlerinde ölüm izleği önemli bir yer tutar. 1963 yılında Ihlamur Ağacı adlı eseri- Türk Dil Kurumu Tiyatro Armağanı, 1993 yılında Siyah-Beyaz adlı eseri Yunus Nadi Yayımlanmamış Öykü Ödülü gibi bir çok ödüle layık görüldü.

1950’li yıllarda yazmaya başladığı şiirleriyle, kısmen ikinci yeni çizgisinde görülen ancak 1970’li yıllardaki şiirlerinden itibaren bireysellikten toplumsallığa yönelen bir şairdir. Demokratik kitle örgütlerinin yeniden kuruluşu çalışmalarına katılan Akın, İnsan Hakları Derneği, Halkevleri, Dil Derneği gibi örgütlerde kurucu ve yönetici olarak görev aldı. Gülten Akın'ın şiirleri Hisar, Varlık, Yeditepe, Türk Dili gibi dergilerde yayınlandı. Anadolu da bulunduğu süre boyunca gezip gördüğü yerlerden esinlenerek zenginleşen ve coşkulu bir insan sevgisiyle yoğrulan şiiri, toplumsal sorunları, yaşam-halk ilişkisini öne çıkardı. 1983 tarihli Şiiri Düzde Kuşatmak başlıklı kitabında, halk kaynağına inme isteğini, "Halkta var olan öz ve biçimi diyalektik olarak yükseltmek, şiiri yükseltirken halkın yaşamının ve yaşam biçimlerinin yükselmesine yardımcı olmak" sözleriyle açıklar.

Galatasaray Lisesi'ni kazanarak 1945'te İstanbul'a geldi. Lise yıllarında Yiğit Okur, Yıldırım Keskin gibi isimlerle Galatasaray dergisini çıkardı. İstanbul Üniversitesi Fransız Dili ve Edebiyatı Bölümünü kazandı. Üniversite yıllarında Varlık Yayınevinde çalıştı. İlk öykü kitabı "Uçan Daireler" Varlık Yayınevince yayımlandı. 1955’te “Haney Yaşamalı” yayımlandı ve bu kitap 1956 Sait Faik Hikâye Armağanı ile ödüllendirildi. Onu 1958’de yayımlanan “Düşlerin Ölümü” (1958) izledi. Bu kitap, 1959’da Türk Dil Kurumu Öykü Ödülü’nü aldı. Ertesi yıl ilk romanı "Mutfak Çıkmazı"nı yayımladı. 1984’te yaptığı bütün çevirileri için kendisine “Azra Erhat Çeviri Yazını Üstün Hizmet Ödülü” verildi. Romanlarında “Peygamberin Son Beş Günü”nü Orhan Kemal Roman Armağanı’nı aldı. Son öykü kitabı "Komşular" (1999) ile “Dünya Kitap Dergisi Yılın Telif Kitabı Ödülü”nü aldı.

1945’te Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü’nün Fransızca Bölümü’nü bitirdi. Fransızca öğretmeni ve ardından Ziraat Bankası’nda çevirmen olarak çalıştı. İlk kitabı “İstanbul’dan” itibaren “toplumcu şiir”in önemli temsilcilerinden biri olarak adı öne çıktı. 1954’ten itibaren İkinci Yeni tarzında şiirler yazmaya başladı, “Salt Şiir” dediği bu tarzı savunan yazılar yazdı. “Galile Denizi” kitabından sonra, İkinci Yeni’nin en çok anılan şairlerinden biri oldu. Peş peşe yayımladığı kitaplarıyla dilin tüm olanaklarını deneyerek modernist şiirin ufkunu genişletti. Mehmet H. Doğan’ın “Şiiri anayasası bellemiş” diye tanımlayarak Türk şiirinde çok özgün bir yere oturttukları İlhan Berk’in seçme şiirleri İspanyolca ve Fransızcaya çevrildi. Eserleriyle kazandığı ödüllere TDK Şiir Ödülü, Behçet Necatigil Şiir Ödülü, Yeditepe Şiir Armağanı, Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü örnek verilebilir.

Işık Lisesi’ni ve Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Grafik Bölümü’nü bitirdi. Karikatüre küçük yaşta başladı. İlk karikatürü, 1943’te Akbaba’nın “Genç Fırçalar” köşesinde yayımlandı. Aynı yıl Cemal Nadir’le tanıştı. Günümüz Türk karikatürünün öncüsü kabul edilen Cemal Nadir ona hem ağabey hem dost hem bir öğretmen oldu. "Gırgır" dergisinin kurucularından biri olup, Türkiye'de mizah dergiciliğinin gelişimine büyük katkı sağladı. Çizimleriyle toplumsal ve siyasi sorunları işledi. Uluslararası Karikatürcüler Derneği'nin kurucuları arasında yer aldı. Balcıoğlu, mizahi ve eleştirel üslubuyla, hem Türkiye'de hem de uluslararası alanda saygın bir yer edindi. İlk karikatür sergisini 20 Mayıs 1952’de İstanbul’daki Maya Galerisi’nde açtı. Yapıtları Tolentino, Gabrovo, Basel ve Varşova’daki karikatür müzelerine alındı; Almanya’da Wilhelm-Busch Karikatür Müzesi’nde sergilendi. Güle Güle İstanbul başlıklı albümü, İtalya’nın Pescara kentinde düzenlenen uluslararası karikatür kitapları yarışmasında birinci oldu. Gabrovo Mizah Evi’nin düzenlediği oylamada, dünyanın 106 çizerinden biri olarak kabul edildi.

Edebiyat dünyasına çocuk denilebilecek yaşta adım attı. Lise öğrencisiyken, Türkiye Emekçi ve Köylü Partisi’nin Denizli örgütünü kurma girişiminden dolayı tutuklandı. 1947’de özgürlüğüne kavuştu; dava da aklama kararıyla sonuçlandı. Ancak aynı yıl, Millî Eğitim Bakanlığı kararıyla liseden çıkarıldı. Toplumcu gerçekçi akımın önemli temsilcilerindendir. Şiirlerinde sosyal adalet, emek ve insan hakları temalarını işledi. "Tomurcuk" ve "Giderayak" gibi eserleri öne çıkar. 1988’de PEN Yazarlar Derneği’nin kurucuları arasında yer alan Kurdakul, dönemin siyasi baskılarına rağmen, düşüncelerini cesurca ifade etmiş bir yazardır.

Anayasa profesörü Tanilli, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi. Meslek olarak akademik kariyeri seçti. Önce Medenî Hukuk asistanı, sonra da Anayasa Hukuku doçenti oldu, ilk yazı ve araştırmaları hukukla ilgilidir. Edebiyat, tarih ve felsefeyle de yakın bir ilişki içinde olan Server Tanilli, o alanlarda ilk adımını 1972 yılında Şişli Siyasal Bilgiler Yüksek Okulu’nda verdiği “Uygarlık Tarihi” dersleriyle attı. Çıkardığı “Ders Notları” büyük yankılar uyandırdı. Komünizm propagandası yaptığı iddiasıyla yargılandı ve yargılama sonunda aklandı. Ne var ki, dönemin faşist terörünün kurbanı oldu; vurulup felç kaldı, ancak yazmayı sürdürdü. 1992 yılından başlayarak Cumhuriyet gazetesindeki “Bir Bakıma” adlı köşesinde haftalık yazılarını yayınlamaya başladı. Demokratik değerleri ve düşünce özgürlüğünü savunan Tanilli, Türkiye'de aydınlanma ve eğitim alanındaki katkılarıyla hatırlanır.

İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'nde eğitim aldı. İlk kitabı İnsan Tükenmez yoğun ilgi gördü. Yazar, kendi deyimiyle, bu kitapta Fransız Marksistlerinden öğrendiklerini edebiyatımızın sorunlarına uygulamaya çalıştı. Gerçek Yayınevi’ni kurdu. İlk yazısı 1943’te Erzurum gazetesinde yayımlandı, ilk yazı çalışmaları (şiir ve öyküler) bu gazetede, İstanbul ve Yedigün dergilerinde, Yeşilgireson gazetesinde yer aldı. 1950’lerin sonlarında Pazar Postası ve Dost dergilerinde sürekli yazdı; Dost’un düzenlediği soruşturmada 1960’ın en beğenilen eleştirmeni seçildi. 1962’de Türkiye İşçi Partisi’ne giren Fethi Naci, Vatan gazetesinde ve Sosyal Adalet dergisinde siyasal konuları ele alan yazılar yazdı. 1968’de siyasal konulardaki yazılarına son veren Fethi Naci, yayınevinin “100 Soruda” dizisini çıkarmaya başlamasıyla edebiyata kesin dönüş yapmış oldu. 1991’de Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü’nü alan Naci, eleştiri alanındaki çalışmalarıyla hatırlanır.

Hukuk Fakültesi’ndeki yükseköğrenimi sırasında ilk çevirileri Yücel dergisinde yayımlandı. Paris Hukuk Fakültesi’nde doktorasını yaparken Halide Edib ve Adnan Adıvar’la tanıştı; uzun yıllar sürecek dostlukları böylece başladı. İkinci Dünya Savaşı patlak verince Türkiye’ye dönen Vedat Günyol, üç yıl süren askerlik görevi sona erince, Ankara’da Millî Eğitim Bakanlığı Neşriyat Müdürlüğü’nde Klasik Eserler Müşavirliği’ne atandı. Aynı dönemde Tercüme Bürosu üyeliğinde bulundu, kimi klasikleri Türkçeye kazandırdı. "Yeni Ufuklar" dergisinin kurucularından biri olarak, Türk edebiyatının modernleşmesine katkıda bulundu. Eleştiri ve denemeleriyle dikkat çeken Günyol’un öne çıkan eserlerinden biri 1989’da ödül alan "Gölgeden Işığa" kitabıdır. Düşünce özgürlüğü ve insan hakları savunuculuğuyla tanınan Günyol, edebi ve kültürel alanda derin izler bıraktı. Edebiyat dünyasında, özgün üslubu ve entelektüel katkılarıyla önemli bir yer edinmiştir.

İlkokuldan sonra iki yıl Saint Pulcherie Fransız okuluna gitti. İlk yol göstericisi, aydın bir kadın olan annesi Mirat Hanım ve onun kitaplığı oldu. Peyami Safa, Peride Celal’e bir ay kadar edebiyat dersleri verdi, birkaç öyküsünü düzeltip yayımlattı. 1944’te İsviçre’ye giderek Türkiye’nin Bern Basın Ataşeliği’nde, sekreter kadrosunda çalıştı. Burada Fransızcasını ilerletme olanağı bulduğu gibi, Türkiye’nin Bern Büyükelçisi Yakup Kadri Karaosmanoğlu ile tanışıp dostluk kurması da ayrı bir kazanım oldu. Bu yıllarda Cumhuriyet gazetesine “İsviçre Mektupları” genel başlığını taşıyan yazılar ve öyküler gönderiyordu. İki yıl kadar Basın-Yayın Kurumu’nda çalıştı; oradan Yeni İstanbul gazetesine geçti. Bu ilk ve son “fiili gazetecilik” döneminde Azra Erhat, Vedat Günyol, Fikret Adil’le birlikte gazetenin “Edebiyat Bölümü”nün hazırlanmasına katıldı. "Gecenin Ucundaki Işık" romanı ile tanındı ve bu eser, Türk edebiyatında önemli bir yer edindi. Romanlarında aşk, kadınların iç dünyası ve toplumsal sorunlar gibi temaları işledi. İstanbul ’un aydın ve zengin kesimini çözümleyici, zengin bir gözlem gücüyle, gerçekçi, yalın ve yer yer hüzünlü bir dille anlattı. Diğer önemli eserleri arasında "Kurtlar" ve "Evli Bir Kadının Günlüğü" bulunur. Güçlü karakter betimlemeleri ve psikolojik derinliğiyle dikkat çeken Celal, edebiyata olan katkılarıyla pek çok ödül kazandı.

Gazeteci ve yazar İlhan Selçuk, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitirdi. Avukatlığa başladıysa da, çok kısa süre sonra yazıhanesini bıraktı; kardeşi Turhan Selçuk’la birlikte 41 Buçuk ve Dolmuş adlı haftalık mizah dergilerini yayımladı; ilk yazıları bu dergilerde çıktı. Bir ara matbaacılık yapan İlhan Selçuk, daha sonra Günlük Spor gazetesini çıkardı; kısa bir süre Semih Balcıoğlu’yla birlikte Ulus’un mizah sayfasını düzenledi. Akşam gazetesinde yazarlığa başladı. Aynı yıl Tanin’e, oradan da Vatan’a geçti. 1962’de Nadir Nadi’nin çağrısı üzerine Cumhuriyet’te köşe yazarlığına başladı. Cumhuriyet gazetesinde uzun yıllar köşe yazarlığı ve yöneticilik yaptı. Demokrasi, özgürlük ve laiklik konularında güçlü bir savunucu olarak tanındı. Eserleri arasında "Ziverbey Köşkü" ve "Yüzbaşı Selahattin'in Romanı" öne çıkar. Selçuk, yazılarında toplumsal ve siyasi eleştiriler yaparak geniş bir okur kitlesi kazandı. Darbelere ve otoriter rejimlere karşı duruşuyla bilinir. Fikir dünyasına yaptığı katkılar ve özgün üslubuyla Türk basınının ve edebiyatının önemli figürlerinden biri olarak hatırlanır.

İlk yazıları Ulus gazetesindeki tiyatro eleştirileridir (1946-47); ilk şiiri “Gölgeler”dir. Özellikle psikolojik ve toplumsal kurumların baskısı altında kalan insanların yaşadıkları aldatıcı değerlere boyun eğmek zorunda kalışlarını aile-birey ilişkisi içinde yalın bir dille ortaya koyar. Korku, ölüm, barış, kadın-erkek ilişkisi, özveri, aşk, yaşlılık, gençlik, başkaldırı, özgürlük vb. gibi evrensel temalar, yazarın güncel kaygılarıyla, dünyaya bakışıyla, toplumsal gelişmelerle iç içe ele alınır. İlk romanı "Ölmeye Yatmak" ile dikkat çekti. İlk öykü kitabı da Yüksek Gerilim’dir. Ardından gelen "Bir Düğün Gecesi" ve "Hayır" romanlarıyla geniş bir okur kitlesi kazandı. Eserlerinde toplumsal değişim, bireyin yalnızlığı ve kadın sorunları gibi temaları işledi. "Fikrimin İnce Gülü" romanı da öne çıkan eserlerindendir. Oyun yazarlığında da başarılı olan Ağaoğlu, pek çok ödül kazandı. Dil ve anlatım ustalığıyla tanınan yazar, Türk edebiyatına derin izler bıraktı. Özgün üslubu ve cesur temalarıyla hatırlanır.

Edebiyat dünyasına 1940'larda şiirle adım attı. 1944’te yayımladığı Sınıf adlı şiir kitabı dolayısıyla bir süre tutuklandı. 1946’da önceden yakalandığı verem hastalığı nüksetti ve İstanbul Validebağ Sanatoryumu’na yattı. Ancak 1947’de öğretmenlik görevinden alındığı gibi sanatoryumdan da çıkarıldı ve bu tarihten sonra bir daha öğretmenlik yapmadı. Markopaşa mizah dergisinin kapatılması üzerine çıkan dergilerde yazarlık ve yazı işleri müdürlüğü yaptı. 1952’de Adembaba dergisini çıkardı. Yeni Gazete, Yenigün, Yeni Ulus ile Cide ve Bartın gazetelerindeki köşe yazarlığından sonra 1974’te Yenigün gazetesinden emekli oldu. Türkiye'nin en çalkantılı siyasi dönemlerinde devam ettiği dergiciliği, aynı dönemdeki birçok yazar gibi, onun da adliye koridorlarında ve hapishanede zaman geçirmesine neden oldu. Toplumcu gerçekçi akımın önemli isimlerindendir. "Hababam Sınıfı" serisiyle büyük ün kazandı ve bu eserleri sinemaya uyarlandı. “Sarı Yazma” ve "Karartma Geceleri" romanları dikkat çeken diğer eserlerindendir. Mizahi ve eleştirel üslubuyla tanınan Ilgaz, eserlerinde toplumsal sorunları, eğitim sistemini ve günlük hayatı işledi. “Madaralı Roman Ödülü” ve “Orhan Kemal Roman Ödülü” kazanan Rıfat Ilgaz, Türk edebiyatında mizahın ve toplumsal eleştirinin güçlü bir sesi olarak hatırlanır.

Başkanlığı ve Merkez Yürütme Kurulu Üyeliği yaptı. 1967’de haftalık dergi Ant’ın kurucuları arasında yer aldı. 1973’te Türkiye Yazarlar Sendikası’nın kuruluşuna katıldı ve 1974-75 yıllarında ilk genel başkanlığını üstlendi. Yaşar Kemal küçük yaşlarda halk edebiyatına ilgi duydu; saz çalmaya, türkü söylemeye başladı. 1953 - 54’te Cumhuriyet’te tefrika edilen ilk romanı İnce Memed büyük ilgi uyandırdı ve yaklaşık 40 dile çevrilerek, yayımlandı. Yazarın Anadolu insanının sözlü anlatım geleneğinin ürünleri olan destanlardan, ağıtlardan, halk öykülerinden, masallardan, türkülerden ve çağdaş roman tekniklerinden yararlanarak vardığı bireşim ve üslup onu her bakımdan özgün bir çağdaş sanatçı kimliğine ulaştırdı. Yaşar Kemal ilgili kurum ve kişilerce Nobel Edebiyat Ödülü’ne de aday gösterildi. Roman ve öykülerinden yapılan uyarlamalarla çağdaş Türk tiyatrosuna da katkıları oldu.

Şiire lise yıllarında başlayan Anday’ın ilk denemeleri arkadaşları Oktay Rıfat ve Orhan Veli’yle birlikte Sesimiz adlı duvar gazetesinde yer aldı; yayımlanan ilk şiiri ise “Ukde”dir. Garip Akımı’nın kurucularından biridir. Şiirlerinde günlük hayatın sıradanlıklarını, mizah ve ironiyle işledi. "Rahatı Kaçan Ağaç", "Kolları Bağlı Odysseus" ve " Ölümsüzlük Ardında Gılgamış" gibi önemli eserleriyle tanınır. Anday’ın yapıtları Rusça, Sırpça, Fransızca, İngilizce, Bulgarca gibi çok sayıda dile çevrilmiş, Mikado’nun Çöpleri adlı oyunu Bremen Radyosu’nda Almanca seslendirilmiştir. 1960’larda roman ve oyun türlerine de yönelen Anday’ın oyunları içsel yaşantılar üzerine kurulmuştur. Bütün oyunlarında dramatik durumu oluşturan iki temel etken, “zaman” ve “uzam”dır. Her oyunu özgül bir zaman ve uzam dinamiği üzerine kurulur. Macarca olarak Macaristan’da sahnelenen İçerdekiler adlı oyunu büyük ilgi toplamıştır. Aylaklar televizyona uyarlanarak TRT’de gösterilmiş; sonrasında sinemaya uyarlanmıştır.

Kuleli Askeri Lisesi’ni bitiren Nesin, 1940'larda yazmaya başladı ve kısa sürede Türk edebiyatının önemli isimlerinden biri haline geldi. Mizahi hikâyeleri ve taşlamalarıyla tanınan Aziz Nesin, Sabahattin Ali’yle birlikte Markopaşa adlı mizah dergisini yayımladı. Yazdığı eserler dolayısıyla defalarca kez sıkıyönetim tarafından tutuklanan Nesin, 60’lara kadar mizah öyküleri ve romanlarıyla tanınan ve geniş bir okur kesimine ulaştı, 1972 yılında Nesin Vakfı’nı kurdu. Zaman, mekân, kişi ve olguları soyutlayan Bişeyap Met, Biraz Gelir misiniz gibi oyunlarının Türk tiyatro edebiyatına katkı getirdiği yolunda değerlendirmeler yapıldı. " Amerikan emperyalizmi ve Truman doktrini", " Aziznâme" ve "Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz" gibi eserleri öne çıkar. Politik ve toplumsal eleştirileriyle dikkat çeken Nesin, sansür ve baskılara rağmen yazmayı sürdürdü. Eserleri dünya çapında birçok dile çevrildi. Toplumsal eşitsizlik ve adaletsizlik konularına vurgu yapan çalışmalarıyla hatırlanır. “Milliyet Gazetesi 6. Karacan Armağanı Birincilik Ödülü (Üç Karagöz adlı oyunuyla)”, “Lotus Asya-Afrika Yazarlar Birliği Ödülü” ve “Tolstoy Altın Ödülü” hayatı boyunca pek çok ödül, mansiyon ve madalya ile onurlandırılan Aziz Nesin'in kazandığı bazı önemli ödüllerdendir.

Karikatürlerinde toplumsal ve siyasi konuları işledi. Milliyet ve Cumhuriyet gazetelerinde çalıştı. Okurlardan geniş ilgi gören çizgi-romanı yıllar boyu sürdürdü; Abdülcanbaz albümleri basıldı. “Barış ve Kitap” konulu karikatürü 1992’de Avrupa Konseyi’nin başlattığı kitap okuma kampanyasının afiş ve logolarında kullanıldı. En son Cumhuriyet gazetesinde çizen Selçuk, mizahi ve eleştirel üslubuyla Türk karikatürünün önemli isimlerinden biridir.

Cumhuriyet gazetesinin kurucusu Yunus Nadi'nin oğludur. Orta öğrenimini Galatasaray Lisesi'nde okurken Kurtuluş Savaşı'nın başlaması üzerine babasıyla birlikte Ankara'ya gitti. Galatasaray Lisesi'ndeki öğrenimini 1930'da tamamladı. İsviçre Lozan Üniversitesi Siyasal Bilimler Fakültesi’nden mezun oldu ve Türkiye’ye döndü. 63 yıllık gazetecilik, 53 yıllık başyazarlık döneminde eleştiri, fıkra, araştırma-inceleme, gezi yazısı, deneme türünde eserler yazdı. “Perde Aralığından” ve “Dostum Mozart” gibi kitapları öne çıkar. Basın alanında birçok ödül alan Nadir Nadi, demokratik değerlere ve basın özgürlüğüne olan katkılarıyla tanınır.

Dağlarca (1914-2008), modern Türk şiirinin önemli isimlerindendir. Henüz 13 yaşında bir ortaokul öğrencisiyken Yeni Adana gazetesinin öğrenciler arasında açtığı bir öykü yarışmasında birincilik kazandı. 1935'te yayımladığı ilk şiir kitabıyla edebiyat dünyasına adım attı. Şiirlerinde insanlık, doğa ve toplumsal sorunlar gibi temaları işledi. Kendine özgü dili ve anlatımıyla tanınır. "Çocuk ve Allah", "Üç Şehitler Destanı" ve "Sivaslı Karınca" gibi kitapları öne çıkar. Kariyeri boyunca kazandığı ödüllere; Türk Dil Kurumu Şiir Ödülü, International Poetry Forum Yaşayan En İyi Türk Şairi (ABD), Struga 13. Şiir Festivali Altın Çelenk Ödülü (Yugoslavya) ve Cumhurbaşkanlığı Kültür Sanat Hizmet Ödülü örnek verilebilir.